درباره 23 چشم و چراغ ویلموتس

به گزارش تور استانبول، مارک ویلموتس بعد از شکست تلخ و ناامیدکننده در خانه بحرین، حالا دنبال اعاده حیثیت و بازگرداندن اعتبار خود و فوتبال ایران است. او البته با این خوش اقبالی روبرو شد که تنش های داخلی کشور عراق، میزبانی را از آنها گرفت.

درباره 23 چشم و چراغ ویلموتس

تور استانبول؛ احسان محمدی- مارک ویلموتس بعد از شکست تلخ و ناامیدکننده در خانه بحرین، حالا دنبال اعاده حیثیت و بازگرداندن اعتبار خود و فوتبال ایران است. او البته با این خوش اقبالی روبرو شد که تنش های داخلی کشور عراق، میزبانی را از آنها گرفت.

با این همه عراق هرگز حریف آسوده ای برای ما نبوده، حتی وقتی کارلوس کی روش را داشتیم آنها در جام ملت های استرالیا، در ضربات پنالتی ما را از تورنمنت حذف کردند و سال پیش هم در یک دیدار نزدیک به یک مساوی شکننده تن دادیم.

حالا ویلموتس با دعوت از این 23 بازیکن میخواهد از آنها امتیاز بگیرد.

1- علیرضا بیرانوند: او شماره یک فوتبال ایران است. یک غول که به نظر هر روز پخته تر می گردد و اگر بتواند کودک درونش را مهار کند احتمالاً به نامی جاودانه در تاریخ فوتبال ایران بدل خواهد شد.

2- محمدرشید مظاهری: دروازه بان تراکتور که در دو هفته گذشته 6 بار دروازه اش مقابل استقلال و سپاهان فروریخت، همچنان پای ثابت دعوت به اردوهای تیم ملی است. احتمالاً سیدمهدی رحمتی، سوشا مکانی و حتی علیرضا حقیقی امیدوار بودند در این لیست جای او را بگیرند اما محمدرشید هنوز یک ستاره درخشان است.

3- پیغام احتیاجمند: اگر بیرانوند این همه آماده نبود، حالا تعداد بازی های ملی پیغام دو رقمی شده بود. یک جوان محجوب و دوست داشتنی، باهوش و جسور. او رقیبی به اسم امیر عابدزاده و سیدحسن حسینی را هم بیخ گوشش دارد اما ستاره است.

4- وریا غفوری: یک کاپیتان واقعی با یک حسرت و سوال ابدی: چرا کی روش او را به جام جهانی نبرد؟ وریا این روزها به هیچ تعریف و تحسینی احتیاج ندارد.

5- سیدمجید حسینی: حضور در فوتبال ترکیه عملاً او را از رادار فوتبال دوستان دور نموده است. همه دلخوش به همان نمایش های قدیمی او هستیم.

6- حسین کنعانی زادگان: یک مدافع سختگیر و جنگنده که هنوز در ذهن، اعتراض ها، کارت دریافت ها و جنجال هایش بر کیفیت اش غلبه می نماید.

7- میلاد محمدی: یک دونده. این بار او دعوت شد و خبری از مهرداد نیست. هنوز تشخیص میلاد و مهرداد از هم آسان نیست!

8- محمد نادری: یک چپ کلاسیک. خوش تکنیک، پرنفس و دونده. او را برانکو احیا کرد اما میوه اش را به نظر کالدرون می چیند. در بهترین زمان ممکن به تیم ملی دعوت شده است.

9- مرتضی پورعلی گنجی: شاید اگر به فوتبال ایران برمی گشت بیشتر کیفیتش را می دیدیم. تمام تصاویر ما با پیراهن تیم ملی است. کم تعداد اما همواره مفید.

10- رامین رضاییان: او هرچه کمتر در شبکه های اجتماعی پیدایش می گردد در زمین بیشتر می درخشد. در الشحانیه بازیکن موثری است، اما مدتهاست در تیم ملی یک سانتر خوب از او ندیده ایم.

11- سیاوش یزدانی: از آن دست بازیکنانی که با ذائقه هاشمیان - ویلموتس جور در می آید. در استقلال تقلا می نماید اما شاید توقع زیادی است که بتواند در همین شروع پرحاشیه اش به ستاره واقعی زمین -نه سکوها- تبدیل گردد.

12- امید ابراهیمی: ستون. او به معنی واقعی در میانه میدان می دود و تکل می زند. البته مدتهاست که نمایش های درخشانش- آنچنان که در استقلال بود- را ندیده ایم. لیگ امارات و قطر به سیاهچاله فوتبالیست های ایرانی تبدیل شده است.

13- احسان حاج صفی: چشم و چراغ تراکتور. مثل قالی کاشان هرچه سنش بالاتر می رود کیفیتش چشم نوازتر است.

14- علی کریمی: کسی در خصوص دعوت او به تیم ملی تردیدی دارد؟ مقتدر، خوش استایل و شوت زن.

15- احمد نوراللهی: در بازی با بحرین دیر آمد اما با کیفیت بود و اگر کمی بخت یارش بود بازی را به تساوی می کشاند. ستاره این روزهای پرسپولیس تلفیقی از خلاقیت و متانت است.

16- مسعود شجاعی: آیا او به یک بازیکن تعویضی چند دقیقه ای تبدیل شده است؟ از آنها که گزارشگرها می گویند با کوله باری از تجربه به زمین میاد تا نتیجه رو حفظ کنه؟ وقتش نرسیده به بازیکنان دیگر فرصت داده گردد؟

17- کریم انصاری فرد: جایش فوتبال در لیگ های بی فروغ حاشیه خلیج فارس نیست. پسر گلزنی که در تیم ملی همواره مفید است چرا باید در السیلیه بازی کند؟

18- وحید امیری: فوتبال ترکیه با او چه کرد؟ هنوز هم با تمام وجود می دود اما برای یک فوتبالیست، دویدن به تنهایی کافی نیست. وحید باید خودش را از یک بازیکن متوسط دوباره به یک ستاره تبدیل کند تا نگویند نان لایی اش به پیکه را می خورد.

19- علی قلی زاده: بعد از درخشش در لیگ بلژیک دوباره به تیم ملی دعوت شد. او یکی از تکنیکی ترین فوتبالیست های ایرانی است که در چند سال اخیر دیده ایم. وقتش است که خودش را به ترکیب اصلی تیم ملی تحمیل کند.

20- محمد محبی: محصول لیگ. هیچ بازیکنی مثل او از فرصت لیگ برای اثبات خودش استفاده نکرد، برای ماندن در تیم ملی باید مراقب باشد که اشباع نگردد. گفتن این جمله چقدر آسان است.

21- کاوه رضایی: یک مهاجم باهوش که در سالهای گذشته زیر سایه ماند. او را بیشتر با بازی های باشگاهی می شناسیم تا تیم ملی. راستی! الهیار صیادمنش کجاست؟

22- سردار آزمون: آماده ترین مهاجم این روزهای فوتبال ایران. وقتش نیست یکی از این همه پیشنهاد اروپایی از لیورپول و رئال تا آرسنال و ... واقعی از آب در بیاید؟

23- مهدی طارمی: اگر نیمی از خودش باشد به عراق گل می زند، اگر ناکوک باشد، ممکن است به خودمان گل بزند. او شگفت انگیزترین فوتبالی است که دیده ام.

اشکان دژاگه این بار دعوت نشد. درست مثل علیرضا جهانبخش که اندک اندک دارد از یادمان می رود...

منبع: عصر ایران

به "درباره 23 چشم و چراغ ویلموتس" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "درباره 23 چشم و چراغ ویلموتس"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید